20 - از نامه‌هاى امام عليه السلام ( 455 . ) نامه‌اى است كه امام عليه السلام به « زياد بن ابيه » جانشين فرماندارش عبد اللّه بن عباس در « بصره » نوشته است و « عبد اللّه بن عباس » در آن روزگار فرماندارى « بصره » و « اهواز » و « فارس » و « كرمان » و ديگر نواحى آنجا را از طرف امام عليه السلام عهده‌دار بود : صادقانه به خداوند ، سوگند ياد مىكنم اگر گزارش رسد كه از غنائم و بيت - المال مسلمين چيزى كم يا زياد به خيانت برداشته‌اى ، آن چنان بر تو سخت بگيرم كه در زندگى كم‌بهره و بىنوا و حقير و ضعيف شوى و السلام 21 - نيز از نامه‌هاى امام عليه السلام به زياد ( 456 . ) اسراف را كنار بگذار و ميانه روى را پيشه كن ! از امروز به فكر فردا باش و از اموال دنيا به مقدار ضرورت براى خويش نگاهدار و زيادى را براى روز نيازت از پيش بفرست ( و براى قيامت ذخيره كن ) . آيا اميد دارى خداوند ثواب متواضعان را به تو دهد در حالى كه در پيشگاهش از متكبران باشى ؟ ! و آيا طمع دارى كه ثواب انفاق‌كنندگان را به تو عنايت كند در صورتى كه در زندگى پر نعمت و ناز قرار دارى ؟ و مستمندان و بيوه زنان را از آن منع ميكنى ؟ بدان انسان به آن چه از پيش فرستاده پاداش داده مىشود ، و به آنچه قبلا براى خود نزد خدا ذخيره كرده وارد مىگردد . و السلام